Before hereAfter & Happenstance

Mapuon ulit sa puon

Ika-19 ning oktobre, alas dyes na nin bangi, dai man nguuran pero pagmati ko maliputun ngunyan. Tamang surat surat sana para malibang asin mapagisipan kung anu man ang mga bagay na natapos sa aldaw na ini. 
Madalion magpuon, madali mag hiro sa inot, garo kawat sana sa computer ko, madalion magibo ning character, madali mg pa’level-up sa primero pero intiro makahugakon tapusun. Garu pagmati ko dakul na bagay natapos ngunyan asin saga mapirit na magpuon nin bago.
Sabi ni nacks, kung pano ta tigtrato ang mga kawatan ta kang aki pa kita, arog man kayan ang pagtrato ta sa mga tawo ngabot satuya. May mga aki na basta basta nalang tigraraot ang mga kawatan ninda, sabi ngani ni effie mga destroyer daa, igwa man mga aki na mayo sana pakilabot, basta bago pa ang kawatan intiro ingat ingat yan, pero pagkatapos ning pirang aldaw pinapabayaan nalang na nakabarag barag hangang sa basta nalang mawara. Tapos igwa man mga aki na intiro ingat ang kawatan ninda na halos dai man lang ninda tighihiro, pirmi sanang nakatago.
Kang inot dai ko maintindihan kung tano man daa parehas ang kawatan sa mga taong ngabot satuya. Arog kang aki na basta nalang tigraraot ang mga kawatan ninda, sabi ni nacks, iyan daa si mga tao mayo pakiaram sa namamatian kang iba, basta nguugma sya magkawat, dawa mgkararaot ok na, dawa makakulog ueks sana. Ang mga aki para wara ning kawatan pag umay na, yan man daa si mga taong sa inot sana igot igot sa pag taong importansya sa iba, pag sawa na basta nalang tigwawalat, pinabababayan nalang magbaragbarag, yan si mga taong para wara. Tapos sabi ni nacks, si mga aki daa na parasaray ning kawatan, itong tipong dai tighihiro, ginigibo pang display lang, yan man daa si mga taong dai tatao mg’move on, si mga taong nasasakitan makalingaw, mga taong arog ko. Tigparangiritan nya lang ako kang ngkairiling nya si mga kawatan ko na halos dai ko nahihiro, igwa pa ngani yaon sa box ninda. Naisip ko lugod kang mga oras na to na tama na madali talaga magpuon, madali magbakal ning kawatan, madali kuanon, bako man masakit ingatan, tamang mapagal para linigan pero basta may tyaga ayos man. Madali ang gabos na primero, ang masakit kung pano tatapusun. Kapag napuunan mo na ingatan ang sarong bagay, kapag napuunan mo na gibuhon ang sarong bagay, ang pinakamasakit kung pano mo ini mismo rarauton, kung pano mo ini tuyong wawaraon. Ini ang pinakamasakit sa gabos, kapag aram mo na kaipuhan mo na sinda pakawalan, pag aram mo nang kaipuhan mo nang halion ang mga kawatan na nakadisplay sa head board kang higdaan mo ta siguro o sana siguro may maabot na mas importante pa bagay na pwede mo ilaag duman.
Sana makapuon ulit ako sa puon.